A
ESCOLA
DOS
MEUS
AVÓS
A persoa entrevistada,
Carmen Viqueira, é unha muller de 70 anos nacida en Villestro,
Santiago de Compostela. No referente aos estudos e á escola, foi
unha persoa que como moito ía dúas ou tres veces na semana á
escola. A razón? Tiña que coidar das leiras e do pouco gando que
había na familia.
Os
poucos días que ía á escola, antes de ir a ela, tiña que deixar
xa feitas as cortes e as leiras xa traballadas, e se non lle daba
tempo non ía, xa que primeiro era a familia para que ao cabo do día
puidesen levar algo que comer á boca.
-
A que escola foi?
Fun
principalmente á Escola Unitaria de Villestro, pero logo como non
podía ir tanto, fun a unha casa onde vivía un mestre e alí, na súa
casa, impartía a clase. Nesa casa, non había ninguén que non saíra
aprendido co básico (ler e escribir, e sumar e restar), porque o
mestre tiña moi mal carácter.
-
Existe
a escola á que acudiu?
Non,
pero a Escola Unitaria de Villestro hai 5 anos aproximadamente que
pechou, aínda que non estaba no mesmo lugar ao que eu fun.
-
Como era a clase?
A
clase era normal. Había nenos e nenas, pero os nenos estaban na
esquerda e as nenas na dereita, é dicir, que estabamos separados por
un espazo ancho.
Na
clase había un mapa físico e político de España e un dicionario
gordísimo na mesa do profesor. Os pupitres eran vellos e a madeira
algo xa vella tamén. Escribíamos con carboncillo e se non o
collíamos correctamente levabamos coa regla no pescozo ou tirábannos
das patillas. Tamén tiñamos ábacos na clase para aprender a sumar
e restar e os máis listos e os que máis ían a clase, a multiplicar
e dividir.
- Cal
era o horario das clases?
As
clases comezaban ás 9 da mañá e remataban ao redor da 13:30-14:00
da tarde, pero claro, iso era para os rapaces que podían ir. A
mayoría ía á escola dous días á semana porque tiñan que coidar
da casa, dos irmáns ou familiares pequenos, mentres os seus pais
estaban na leira ou nas cortes ou porque había que sachar nas
leiras.
-
Que materias tiña?
Tiña
as cinco materias básicas que había en todas as escolas e que
estaban todas nun mesmo libro chamado o “Grado Medio”, e tamén
lle chamábamos o “Libro gordo de petete”, e todas estaban
impartidas polo mesmo mestre. As materias eran as seguintes:
-
Matemáticas
-
Lingua Castelá
-
Historia de España
-
Xeografía
-
Ciencias Naturais
-
Tiña algún compañeiro/a que sobresaíse?
Había
un neno que se chamaba Jacobo e que era menos listo ca os demais. O
profesor sempre se poñía dos nervios con el, porque por moito que o
profesor facía por ensinarlle, el non daba aprendido as leccións. O
pobre, sempre estaba castigado ou de rodillas ou de pé cara á
parede.
Despois,
había unha nena que era a máis lista de todos, pero tamén influía
que ía todos os días á escola e así podíalle explicar mellor o
profesor as leccións. Tamén chegaba á casa e non tiña moito que
facer con respecto á axuda na familia, así que podía estudar as
lecións mentras o resto da clase estaba nas leiras ou nos cortellos.
Esta nena, María, foi a que máis sobresaía e acórdome dela
perfectamente.
-
Como
era o profesorado?
O
profesor, chamado Don Xaime, era moi estrito, pero á vez era bo,
comparado cos demais profesores que podían ter outros nenos. Iso si,
tiña moi mal xenio e cando algún alumno non contestaba a lección
do día anterior, levaba coa regra no pescozo ou nas mans, ou incluso
algún neno mandábao poner de rodillas e con dous dicionarios, un en
cada man.
-
Recordos
bos e malos do colexio:
O
que máis recordo do colexio era cando saíamos ao recreo, que
xogábamos todos xuntos á “Mariola”, á corda, cos trompos, etc.
Pasábamolo moi ben e era o mellor de toda a mañá.
O
recordo que menos me gustaba era cando levabas algunha vez coa regra
ou tiñas que estar de pé toda unha clase.
-
Actividades
extraescolares:
Non
había excursións como hai agora, nin tampouco líamos libros porque
se non había cartos para mercar comida, non ían mercar un libro e
aínda por riba co que custaban antes. As únicas cousas que facíamos
fóra da escola eran traballar as leiras, axudar na casa, coidar dos
familiares pequenos, coidar do gando, e se sobraba algún anaco de
tempo, estudabar para que lnos soase a lección para o próximo día
que fóramos á escola.
-
Que
materias lle gustaban máis?
A
asinatura que máis me gustaba era a de Xeografía, xa que me
gustaban moito os mapas e interesábame moito saber onde estaba un
río, unha provincia, etc.
Ángela Daniela Zapata Ruíz
Inés
Vázquez Valiñas
Thaís
Silva Antelo.
22
de Febreiro de 2013.
Realmente gustoume moitísimo o libro. Non polo contido exactamente, senón pola maneira en que está contado. En toda a historia estiven ao 100% metida na personaxe de Christopher, un neno de quince anos, coa síndrome de Asperger e cunha moi difícil situación familiar que vai descubrindo aos poucos.
Tamén teño que dicir que nalgúns momentos foi conmovedora. Como ao final da historia, cando están a falar Christopher e o seu pai.
